เดชไอ้นกไฟใหญ่ฟัดเดนทมิฬ

เห็ดหยังหวา

ก็ไม่ได้ขนาดว่าไม่ได้กลับห้องนานขนาดนะ

แต่ว่า มาเจอะอีกที เห็ดขึ้นในห้องอ่ะครับ

ไอ้ขาวๆนั้นแหละ มันขึ้นจากแผ่นไม้ที่เอาไว้รองแก้น้ำอ่ะครับ

สงสัยจะชื้น เพราะอากาศเย็นมั้งครับ บ่งบอกๆได้เลยว่า

เจ้าของห้องมีเวลาดูแลและเอาใจห้องทุกวันเป็นอย่างดี

หึๆ ว่าแต่จะเก็บไว้ให้มันโตขึ้นไปอีกดีป่าวว่า

 

ถ้าหากไม่อยู่ไปนานๆกว่านี้กลับมาอีกที คงโตกำลังกินเลยมั้ง

ว่าแต่มันเห็ดอะไรอ่า

 ไข้หวัด 2009

นายกบอก เป็นแล้ว หายเองได้ถึงตาย ก็ตายน้อย !!

พูดเหมือนว่า คนที่เป็นไข้แล้วตายนั้นเป็นเรื่องธรรมดาซะงั้น

อยากให้คนที่ตายไป

ลุกขึ้นมาแพร่เชื้อใส่มัน

โดยการกัดเสียจริงๆ

เข้าเค้าหนังซอมบี้ ซะงั้น

ณ วันหนึ่ง ของต้นสัปดาห์ที่ผ่าน

ขณะเลิกงาน ประมาณ เที่ยงฝ่าๆ

อากาศอบอ้าว ร้อนอิ๋บอ๋าย

นั่งรอรถเมล์ที่ป้ายรถเมล์ที่ต้อง

นั่งรอ ยืนรอเป็นประจำหลังเลิกงาน

รอแล้วรอเล่า มันก็ไม่มา  นานหลาย

และแล้ว มันก็มา รถเลขนี่ที่ชั้นรอ

คันขาว แถบน้ำเงิน 8 บาท

มันวิ่งมา เราโบกแต่ไกลเลย

แต่มันเจือกวิ่งออกเลนกลางแล้ว

เร่งเครื่องไปอย่างแรง เรามองที่นั่งคนขับ

มันหันมามอง แล้วทำไม้ทำมือโบกส่าย

ประมาณว่าไม่รับๆ  เออเหว่ย ตกลงไม่อยากได้ตังค์จากกู

เซ็งไก่เลย แถวนั้นไม่มีเป็ด มีรถเข็นย่างไก่แถวนั้น

เหลือบไปมองเห็น สายเดียวกันอีกคัน แต่เป็นรถแอร์

เอาวะ เสียมากกว่าเท่าตัวเลยนั้น โบกก็โบก

ขึ้นไปนั่ง ก็ยืดคอมองไปข้างหน้า

พยายามมองรถที่มันไม่รับเรา ว่าเลขรถมันอะไร

ก็นั่งมองอยู่นาน ก็พอเห็นแล้วจำเลขไว้

เก็บความแค้นไว้ในใจ ทำไมไม่รับกู

นั่งไปแป๊บเดียว ไอ้รถที่เรานั่ง มันแซงนำคันนั้นมาได้

สะใจดังๆในใจ แบบไม่ให้ใครรู้ ยิ้มมุมปากนิดๆ

แซงแล้วว้อยๆ ผมนึกคำนี่อยู่ในใจ จากนั้น

ก็นำมาไกล เหมือนว่า รถแอร์คนจะไม่ค่อยโบก

ถึงป้าย ก็ลงรถมา เหลือบมองไปข้างหลัง

อ่า นั้นคันที่มันไม่รับเรา ตามมาไกลๆ

เลยยืนรอมันหน่อย  มันใกล้ถึงป้าย เราก็ยกแขน

โบกรถมันให้มันจอด...

คราวนี้มันจอด  แต่.....

กูไม่ขึ้น  (โดนกระเป๋าด่าด้วย เหอๆ)

 สะใจโคตรๆ

 

จากนั้นก็โทรไปแจ้งว่าไอ้รถหมายเลขนี่มัน

ไม่ยอมจอดป้าย

แต่บอกไปว่า ถ้าไม่อยากได้เงินจากผู้โดยสาร

วันหลังไม่ต้องวิ่งรถ หรือไม่ก็ไม่ต้องเก็บตังค์ก็ได้

.........

 

เล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นฟัง

เค้าบอกว่า มึงคิดได้ไงว่ะ

เออนั่นดิ ถ้ารถเราไม่แซงมัน ก็คงทำแบบนี้ไม่ได้อ่ะน่ะ เหอๆ

โอกาสแบบนี้น้อยครั้งที่เราจะทำได้

 

แบบว่าเพิ่งจะได้ดู [REC] ก่อนปีใหม่มาไม่เท่าไหร่

เพราะมันเพิ่งจะเข้ามาจัดจำหน่ายในไทยแบบถูกลิขสิทธิ์(มั้ง)

สมคำร่ำลือเล่าอ้าง อันใดพี่เอ่ย

ตอนแรกว่าชอบ Clover Field แล้วนะ

เจอนี่ไป สุดยอดเลย สถานการณ์บีบ กดดัน สั่นโสตประสาท หวาดระแวง

สถานที่จำกัด ทำให้นึกถึงหนังซอมบี้

เรื่อง Night og living Dead เสียนี่กระไร

ตอนนี้มีรีเมค ฉายในโรงเวอร์ชั่นอเมริกาแล้ว ว่าจะไปดูในโรงสิ

ว่าจะทำให้เราเหวอขนาดไหน ก็ขนาดดูแผ่นมันยังตกใจออกมาเลยบางฉาก

ไปดูโรง ไม่หนังแหกปากเหรอเรา

(ลงทุนยอมควักตังค์ดูโรงดีๆเลยเอ้า ที่จริงไม่ยอมเสียนะ จะรอดู

ในโรงชั้น 2 ควบ 2เรื่อง บัตร 40เอา แต่คิดว่าเรื่องนี้

คงไม่ลงโรงแบบนี้แน่ เหอๆ)

ว่าแล้วพรุ่งนี้อุตส่าห์ลางาน

ก็ไปดูQuarantine ซี่คร้าบ

 

แบบว่าคนมันเชียร์ คนมันมีบอลไทยในสายเลือด

เมื่อทีม้บานเกิดตัวเอง ชวดแชมป์แบบน่าเสียดาย

มันก็ต้องเศร้าใจเป็นธรรมดา

เราอาจจะไม่ใช่จ้าวบอลระดับอาเซียนอีกต่อไปแล้วก็ได้

นั้นเพราะอะไร ทั้งคนในชาติ ทั้งสื่อ และสำนักข่าวของประเทศเรา

ก็แพ้เค้าหมดแล้ว

 

เชียร์กันเข้าไปครับ บอลอังกฤษ

ตามสบาย